To zdjęcie zostało wygenerowane z pomocą sztucznej inteligencji (AI). Psa przewoź w szelkach samochodowych, transporterze lub klatce, a kota przede wszystkim w stabilnym transporterze. Zwierzę nie może swobodnie chodzić po kabinie, siedzieć na kolanach ani wystawiać głowy przez okno. Sprawdź, jak dobrać zabezpieczenie do gatunku, wielkości pupila i rodzaju samochodu.
Dlaczego zwierzę musi być zabezpieczone?
Spokojny pies lub łagodny kot nie daje gwarancji bezpiecznej jazdy. Hałas, gwałtowne hamowanie, sygnał klaksonu albo nagły ruch za szybą mogą wywołać panikę. Wtedy pupil może dostać się pod pedały, ograniczyć widoczność lub wskoczyć na kierowcę.
Podczas kolizji niezabezpieczone zwierzę porusza się dalej z prędkością pojazdu. Nawet mały kot ważący 5 kg przy uderzeniu przy 50 km/h może z dużą siłą uderzyć w element kabiny. Luźny transporter również staje się zagrożeniem – może przewrócić się, przesunąć albo zostać zgnieciony.
Gwałtowne hamowanie powoduje, że niezabezpieczone zwierzę staje się niekontrolowanym ładunkiem, niebezpiecznym dla siebie, kierowcy i pasażerów.
Co mówią przepisy o przewozie zwierząt?
Polskie przepisy nie wskazują jednego obowiązkowego modelu transportu psa czy kota. Kierowca musi jednak zadbać, aby zwierzę nie ograniczało widoczności, nie utrudniało prowadzenia i nie zmieniało swobodnie położenia podczas jazdy.
Art. 60 Prawa o ruchu drogowym zakazuje używania pojazdu w sposób zagrażający bezpieczeństwu osób znajdujących się w pojeździe lub poza nim. Z kolei art. 61 odnosi się do zabezpieczenia ładunku. W praktyce te zasady obejmują także pupila przewożonego w samochodzie.
Ustawa o ochronie zwierząt zabrania transportu powodującego zbędne cierpienie lub stres. Takie zachowanie może zostać uznane za znęcanie się nad zwierzęciem. Zgodnie z art. 35 ust. 1a ustawy grozi za to grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do 2 lat. Za zagrożenie bezpieczeństwa podczas jazdy policja może nałożyć mandat do 500 zł.
Jak przewozić psa?
Wybór zabezpieczenia zależy od masy psa, jego temperamentu i konstrukcji auta. Małe oraz średnie psy najczęściej podróżują na tylnej kanapie, natomiast większe zwierzęta dobrze mieszczą się w bagażniku samochodu kombi, vana lub SUV-a – pod warunkiem oddzielenia go od kabiny.
Mały i średni pies
Na tylnej kanapie można zastosować transporter, fotelik samochodowy albo szelki samochodowe połączone z krótkim pasem. Uprząż powinna mieć szeroki, miękki element na klatce piersiowej oraz mocne szwy i zapięcia. Pas przypina się do szelek, nigdy do obroży, ponieważ przy szarpnięciu może dojść do urazu szyi lub podduszenia.
Transporter ustawiony na siedzeniu trzeba unieruchomić zgodnie z jego konstrukcją. Nie stawiaj go między przednimi i tylnymi siedzeniami. W tym miejscu może zostać zgnieciony podczas hamowania lub przy przesuwaniu fotela.
Duży pies w bagażniku
Duży pies może podróżować w klatce samochodowej umieszczonej w bagażniku. Samochód kombi jest kompatybilny z takim rozwiązaniem, ponieważ przestrzeń bagażowa łączy się z kabiną i zapewnia dopływ powietrza. Zamknięty bagażnik sedana nie nadaje się do przewozu zwierzęcia.
Klatka powinna odpowiadać rozmiarom psa i bagażnika. Zwierzę musi móc swobodnie wstać, obrócić się i położyć, ale wnętrze nie powinno być nadmiernie obszerne. Przydatna jest mata antypoślizgowa, miękka poduszka oraz kratka lub siatka oddzielająca bagażnik od pasażerów.
Przed wyborem akcesorium sprawdź jakość taśm, zamków, klamer i punktów mocowania. Sama informacja o przeznaczeniu samochodowym nie oznacza, że produkt przeszedł test zderzeniowy.
Jak przewozić kota?
Kot powinien podróżować w transporterze – plastikowym, solidnym tekstylnym albo wykonanym z innych trwałych materiałów. Pojemnik zabezpiecza zwierzę przed ucieczką, ogranicza jego przemieszczanie i chroni kierowcę przed nagłym wtargnięciem kota pod nogi lub na deskę rozdzielczą.
Transporter ustaw na stabilnej powierzchni, najlepiej na podłodze za przednimi fotelami, albo zamocuj zgodnie z instrukcją producenta. Nie trzymaj go na kolanach. W razie zderzenia ręce nie zatrzymają pojemnika i zwierzęcia.
Oswajanie kota z transporterem
W domu pozostaw transporter z otwartymi drzwiczkami. Włóż do środka znajomy kocyk, zabawkę lub poduszkę. Kot powinien mieć czas, aby wejść do niego dobrowolnie i potraktować go jako część swojego otoczenia.
Po kilku dniach możesz na krótko zamykać drzwiczki, przenosić pojemnik i dopiero później wykonać krótką przejażdżkę. Nie używaj go jako kary. Jeśli każda podróż kończy się wizytą u weterynarza, czasem warto zabrać kota do auta także na krótki, neutralny przejazd.
Akcesoria dla kota
W długiej trasie przydadzą się:
- podkład higieniczny i zapasowy kocyk,
- miska lub butelka z wodą,
- mała kuweta podróżna oraz niewielka ilość żwirku,
- lekka osłona transportera ograniczająca nadmiar bodźców.
Szelki samochodowe mogą ograniczać ruch kota, lecz nie zastępują solidnego transportera w razie poważnej kolizji. Jeśli pupil jest płochliwy, zamknięta przestrzeń zwykle daje mu większe poczucie bezpieczeństwa niż swoboda na kanapie.
Jak przygotować zwierzę do dłuższej podróży?
Na kilka dni przed wyjazdem ustal stałe miejsce pupila w samochodzie. Pies może oswajać się z transporterem, klatką lub szelkami etapami. Najpierw wystarczy spokojne przebywanie w aucie na postoju, później krótka trasa i stopniowe wydłużanie przejazdów.
Bezpośrednio przed ruszeniem nie podawaj dużego posiłku ani znacznej ilości wody. Pełny żołądek zwiększa ryzyko nudności i wymiotów, szczególnie u zwierząt podatnych na chorobę lokomocyjną. Wodę oferuj podczas postojów.
Jedź płynnie, bez gwałtownego przyspieszania i ostrego hamowania. Przy dłuższej trasie zatrzymuj się mniej więcej co dwie godziny, aby pies mógł się napić, załatwić potrzeby i rozprostować łapy. Kot powinien wychodzić z transportera wyłącznie w szelkach i na smyczy, w spokojnym, zamkniętym miejscu.
Chroń wnętrze przed słońcem, ale nie kieruj zimnego nawiewu bezpośrednio na zwierzę. Nie zostawiaj pupila w nagrzanym aucie nawet przy uchylonym oknie. Mata na siedzenie, osłona przeciwsłoneczna i kratka wentylacyjna pomagają utrzymać porządek oraz stabilną temperaturę.
Podczas jazdy żaden pies ani kot nie powinien wystawiać głowy przez okno. Grozi to urazem, wypadnięciem z pojazdu i reakcją zagrażającą innym uczestnikom ruchu.
Często zadawane pytania
Gwałtowne zdarzenia lub hałas mogą spowodować panikę pupila, co stwarza zagrożenie dla niego i kierowcy. Niezabezpieczone zwierzę w razie kolizji staje się niekontrolowanym ładunkiem i może wyrządzić poważne szkody.
Prawo nie wskazuje jednego obowiązkowego rozwiązania, ale wymaga, by zwierzę nie ograniczało widoczności ani nie utrudniało prowadzenia. Transport nie może też powodować zbędnego stresu ani cierpienia zwierzęcia.
Dla małych i średnich psów sugeruje się transporter, fotelik samochodowy lub uprząż połączoną z krótkim pasem. Pas zawsze przypina się do szelek, nigdy do obroży, by uniknąć urazu szyi.
Nie; zamknięty bagażnik sedana nie nadaje się do przewozu zwierzęcia. Duże psy można przewozić w klatce w bagażniku kombi lub SUV-a pod warunkiem oddzielenia przestrzeni od kabiny i zapewnienia wentylacji.
Transporter kota należy ustawić na stabilnej powierzchni, najlepiej na podłodze za przednimi fotelami, albo zamocować zgodnie z instrukcją producenta. Nie wolno trzymać go na kolanach, bo w razie zderzenia nie ochroni to zwierzęcia.
Pozostaw transporter otwarty w domu z kocykiem lub zabawką, by kot oswoił się z nim dobrowolnie. Stopniowo zamykaj drzwiczki i rób krótkie przejażdżki, unikając używania transportera jako kary.
Warto mieć podkład higieniczny, zapasowy kocyk, wodę, małą kuwetę z odrobiną żwirku oraz lekką osłonę ograniczającą bodźce. Szelki mogą ograniczać ruch, ale nie zastąpią solidnego transportera przy wypadku.
Przy dłuższej trasie zaleca się przystanki co około dwie godziny, aby pies mógł napić się i rozprostować łapy. Bezpośrednio przed wyjazdem nie podawaj obfitego posiłku ani dużej ilości wody, by zmniejszyć ryzyko nudności.
